Memori tak kan hilang

Dear awak,

First date yang saya ingat dengan awak. Masa kita sama sama pakai baju kemeja biru.
Ingat lagi kita naik ferry nak ke seberang. Dalam ferry ada pasangan cina tua dengar lagu guna earphone.
So sweet time tu even masing masing macam baru kenal. Yelah terima awak kali kedua yang tak pernah saya buat dalam seumur hidup saya. Saya kan ego. Mana lah nak terima second chance kan?
Masa tu saya betul betul harap relationship denagan awak adalah yang terakhir dalam hidup saya.
Macam orang cakap, panas tak sampai ke petang kan?
Saya ingat lagi masa kat poli, kita selalu ronda ronda kampung kan? Bila awak penat, kita benti kat kedai belikan 100 plus. Biasalah, budak budak kan? Memang cepat penat. Hihi. Ronda kampung? Best even saya tahu awak time tu ntah nak or tak kat saya. Hati saya berbelah bagi. Tapi saya anggap biasa. Ingat pasal udang, ingat kat awak. Awak pun tahu saya taktau kpoek udang. Kita p BNO, makan mee udang, awak lah yang kopekkan. Sampai lah masa hari yang awak datang pujuk saya first time tu, kita makan char koteow. Awak jugak lah yang kopekkan. Bila dah tak kapel ngan awak, saya dah malas nak makan udang. Bila nak kopek ja ingat kat awak. Teruk betul rasa tu.
Ingat lagi masa jumpa awak kat Ipoh. First time saya turun sana sebab nak jumpa awak. Even kejap ja masa tu, saya bahagia. Awak mintak saya datang lagi, saya takmau janji. Saya cakap "tengoklah macam mana"
Tak sangka sebab sayang sangat kat awak, saya turun lagi Ipoh for the second time. Kali ni seorang, takdak teman. Mula tu kita pergi kenduri rumah kawan saya. Kita pakai baju hitam sama sama. Macam saya cakap, "kita putih kan? lagi nampak cerah". Saja masa tu nak kacau awak.
Lepas kita makan tu, kita pergi jalan jalan. Tetiba mak awak call nak mintak awak balik kampung sebab ada kenduri dan mintak bawak orang sama. Memang time tu rasa happy sangat tapi saya tak boleh lama. Kena balik awal. Awak gaduh gaduh ngan saya ajak jugak. Sampai saya diam, awak patah balik. Maafkan saya, bukan takmau jumpa family awak.
Awak bawak saya pergi stesen bas, saya serius takmau balik lagi. Yelah bukan senang nak datang jumpa awak kan? Tapi awak terus ja beli tiket tanpa tanya saya lagi. Sedih sangat tapi saya akur, takmau awak rasa membazir even tiket saya pun saya dah beli awal awal lagi. Takpa, untuk awak, saya balik.
Masa nak naik bas tu saya cuba senyum even dalam hati rasa nak menangis. Saya ingat lagi masa nak naik bas, awak cakap "Jangan tinggal orang, jangan cari orang lain". Saya memang takmau pun cari orang lain sebab hati saya kat awak. Rupanya tu kali terakhir kita jumpa kan? Takpa, saya redha. Demi apa yang awak cita cita kan, saya biar awak pergi. Maafkan saya tak mampu nak ikut permintaan awak. Masa tu terlalu lama, saya takut apa apa yang jadi kehadapan nanti.
Bila lalu tempat tempat yang kita selalu singgah, saya rasa sedih sangat. Sampai saya sendiri tak mampu nak hadap tempat tu lagi. Macam nampak bayang bayang awak kat situ.
Saya ingat awak takdak makna dalam hidup saya, saya ingat saya tak kan suka dan sayang kat awak sampai macam ni. Hurmm, mungkin ni kuasa Allah kan? Takpa, saya redha.
Saya cuba tak contact awak tapi kadang kadang saya kalah jugak nak lawan perasaan tu. Saya taktau sampai bila nak macam ni.
Saya harap kita masing masing berjaya dalam hidup. Awak tetap memori terbaik dalam hidup saya. ^_^

From Saya